Jason,
Ik spreek hier nu alleen, maar ik spreek namens al jouw vrienden!
Jason was misschien wat anders dan de rest, maar was een vriend voor iedereen!
De jongen met de eeuwige glimlach. Dat, wat iedereen graag ziet in een vriend.
Ook al was hij soms die stille jongen. Zijn glimlach zal niemand vergeten.
Bescheiden, beleefd, positief, maar ook standvastig en koppig. Dat, onderscheidde Jason van de rest. In onze ogen was hij uniek!
Als wij, zoals wij dat zeggen “chillde”,was hij altijd in voor een geintje, maar hij hield toch altijd rekening met alles en iedereen.
Zijn standvastigheid, zijn koppigheid leidde af en toe wel eens tot een conflictje, maar nooit tot iets serieus. Uiteindelijk konden wij er altijd weer samen om lachen.
Toen wij hoorden dat hij ernstig ziek was stortte voor veel mensen de wereld in.
Echter dit slechte nieuws, bracht ook iets moois met zich mee. Al die steun en medeleven van iedereen, DAT was wat jou kracht gaf.
Echter, het mocht niet baten. Het ging steeds slechter met je gezondheid.
Iedereen wou nog iets met je doen of alleen al samen met je zijn.
Helaas had je het vaak druk en later had je de kracht er niet meer voor.
Dat we nog met je konden wokken is voor ons een heel dierbare herinnering. Wat ging het daarna hard.
Dinsdags waren we nog naar de mediamarkt geweest. De maandag daarna was ik nog bij je thuis.
Todat we vorige week woensdag het vreselijke bericht kregen:
Jason die lieve jongen met die onvergetelijke lach, was niet meer!
Het verdriet is ongekend, maar wij weten dat jij nu je rust hebt gevonden.
Jason, mattie, vriend, homie, neef, broer en zoon. Je zult altijd een speciaal plekje in ons hart hebben!!!!!
Jason, laat ze daar boven zien wat lachen is.
Rest in peace!
One love!
Stefan
Stuur door
Dit is niet OK